Rally Monte Carlo de moeilijkste wedstrijd in het WK circus.
Op donderdag 12 januari stond er een test gepland voor Peter Senior met de DS3 WRC.
Woensdagavond werd iedereen verzameld in een klein hotelletje in de Ardeche nabij Valence.
Het dorpje Lamastre heeft slechts een paar honderd inwoners en 2 hotels. In het ene, het team Citroën. In het andere, Ford. Verschillende testwegen liggen in de buurt en het is dan ook de ideale omgeving voor de afstelling van de wagens. Loeb en Hirvonen hadden de week voordien gedurende enkele dagen de wagens uitvoerig getest en afgesteld. Donderdag om 9 u. stond dan de DS3 WRC klaar, te wachten op de piloten. De zetels en gordels waren al perfect afgesteld bij aankomst door de jongens van PH-sport zodat er geen tijd verloren ging. De eerste note’s werden gemaakt en de eerste ‘runs’ konden van start gaan. Het was koud (2°) ondanks een stralende zonneschijn. Er werd met supersoft banden gestart, nieuwe compound en dus nieuw te ontdekken. Deze band kleeft al na 2 km maar verliest van zijn eigenschappen na 25 km. In de namiddag werd de softband getest, ondertussen was het al iets warmer, de temperatuur was opgeklommen tot 12°. De 3 laatste runs werden met sneeuwbanden zonder nagels afgewerkt. Dit was geen succes, de band leeft enorm en de wagen werd onstabiel. Een klein ongeluk is snel gebeurd daarom wordt er ook getest.
Vrijdag was een vrije dag, enkel een teammeeting in de namiddag met Citroën.
Zaterdagmiddag gingen de eerste verkenningen van start met de welgekende Turini proef in een verkorte versies van slechts 23 km. Ikzelf heb ze ooit nog gereden in een iets langere versies van 36 km. Je hebt er alle soorten bochten, lange, korte, doordraaiers, haarspeldbochten, een waar festijn om hier nota's de maken. De afdaling is gevaarlijk omdat de wagen op de neus "duwt". Het gewicht speelt hier een rol, er is dan veel onderstuur. De 2de proef die op de verkenningsplanning stond was Loda, ook een klassieker. Supersnel bergop en super smal met na de bergtop een brede afdaling met grote ronde haarspeldbochten.
Die avond ging de hele karavaan zo’n 450 km noordwaarts om te overnachten in het dorpje Nyons in de nabijheid van proef 13 die zondagmorgend om 8 u. moest verkend worden.
Verkenningsdag 2 ging dus van start met proef 13 zeer snel met als moeilijkheid dat de bochten die in de schaduw liggen bedekt zijn met een klein laagje ijs. 'Black Ice' noemen we dat als insiders. Je merkt dit pas bij het insturen maar ziet dit heel dun laagje ijs niet op het wegdek liggen.
Zondagnamiddag was het dan de beurt aan proef 1 en 2 van de wedstrijd om te verkennen.
Moulinon, lange proef en weer die typische franse doordraaiers, bocht uit, bocht in, bocht uit, bocht in. Deze proef is eveneens moeilijk omdat het wegdek en dus ook de 'grip' steeds afwisselt.
Proef nummer 2, Le Burzet is dan weer een stukje in een vallei en met eveneens ijs in de schaduw en dan op het einde een lange afdaling in de bossen, deze is totaal nieuw voor alle WRC piloten. Het was trouwens in die afdaling dat het gesneeuwd had de nacht voor de start van de rally. De laatste kilometers waren bedekt met sneeuw en ijs tijdens de wedstrijd.
Op verkenningsdag 3, maandagmorgend 16 januari, werden we verrast door een wit tapijt. Niet heel veel maar net genoeg om de wegen spekglad te maken. Vijf proeven moesten die dag nog verkend worden, namelijk St-Bonet en Lamastre, typisch franse proeven. Hier is het heel belangrijk om goede note’s te hebben en een goed tempo aan te houden om een snelle tijd neer te zetten. In de namiddag waren er de proeven in de Vercor. Sint-Jean Royens lag heel droog maar in de proef nadien, Col de Gaudissart waren de laatste 4 km al één schaatsbaan.
De verkenningen zijn perfect verlopen met speciale dank aan Francis Strikker voor de sublieme backup.
Dinsdagmorgen was het de officiële shakedown. Een gemakkelijke proef met veel korte bochten. We hebben de 4 'verplichte' doortochten na elkaar afgewerkt. Het is niet nodig om afstelling van de wagen te wijzigen, omdat het profiel van deze proef niet te vergelijken is met de proeven van de wedstrijd. In de namiddag werden alle note’s gekopiëerd en samengebundeld om te overhandigen aan de " ice note’s crew". Pieter en Fredje rijden over de proeven zo'n een 2 uur voor de eerste deelnemer en noteren alle ijsplekken, gevaarlijke punten en wijzigingen. Nadien worden die doorgebeld naar de rallyauto. Dit heeft perfect gewerkt.
Woensdag 9.28 u, het is zover, 5 ,4 ,3 ,2 ,1 go.
Moulinon. De proef was zeer verraderlijk met een paar ijsplekken die goed werden doorgegeven door ons 'ice note’s crew'. Peter heeft de proef netjes afgewerkt en het resultaat was behoorlijk.
Nadien was het dan proef 2 met de laatste 12 km ijs en sneeuw. We hadden 2 nagelbanden mee en die werden vooraan gemonteerd voor deze proef. De wagen was onstabiel hierdoor daar achteraan nog steeds de slickbanden opstonden. Het was een hele strijd om de wagen op de weg te houden, maar voor een ervaren piloot als Peter was dit geen probleem.
Na de proef moesten er nog 90 km afgelegd worden naar het servicepark.
In de namiddag ging de tweede ronde van start met dezelfde proeven maar deze keer was er slechts 4 km ijs in Burzet en opteerde we voor de super softbanden ipv nagelbanden. In proef 4 hebben we een klein muurtje geraakt tegen lage snelheid, dit was toch net iets te hard met als gevolg een beschadigde ophanging . We hebben nog een paar kilometer verder gereden maar zijn uiteindelijk moeten stoppen om dit te herstellen. Dit heeft teveel tijd in beslag genomen met als gevolg een buitenwedstrijdstelling. Jammer want we hadden een goede start genomen. Dit was een moeilijke wedstrijd en een mooie ervaring rijker geweest. Het hoort erbij maar was zeker niet de bedoeling om zo uit een rally te stappen.
We blijven niet bij de pakken zitten en focussen ons al naar de volgende afspraak :
WK Zweden ( 9 - 12 februari 2012) op de schaatsbanen rond Karlstad maar dit keer zal Peter Junior achter het stuur zitten van de DS3 WRC.
Eddy Chevaillier
